الشيخ محمد هادي اليوسفي الغروي ( مترجم : حسينعلى عربى )
443
موسوعة التاريخ الإسلامي ( تاريخ تحقيقى اسلام ) ( فارسي )
( 1 ) طبرسى به همين روايت از عياشى اشاره مىكند و مىنويسد : از ابى جعفر و ابى عبد الله عليهم السّلام نقل شده است كه وقتى نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله با صداى بلند نمازش را مىخواند ، مشركان صدايش را مىشنيدند و در مكه او را اذيت مىكردند ، براى همين خداوند به او دستور داد كه نماز را آهسته بخواند . « 1 » ( 2 ) شيخ طوسى از سعيد بن جبير از ابن عباس روايت كرده است كه در ابتداى امر وقتى كه نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله در مكه نماز مىخواند ، صدايش را بالا مىبرد و در نتيجه مشركان آن را مىشنيدند و به او دشنام مىدادند و او و اصحابش را اذيت مىكردند . براى همين خداوند دستور داد كه جهر در نماز را ترك كند . « 2 » و ابن اسحاق هم در سيرهاش اين مطلب را از ابن عباس روايت كرده است . « 3 » ( 3 ) سورهء پنجاه و يكم : يونس در اين سوره آمده است : « وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ قُلْ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَ لا أَدْراكُمْ بِهِ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ » « 4 » ؛ چون آيات واضح ما بر آنان خوانده شود نااميدان به ديدار ما خواهند گفت : « قرآنى غير اين بياور و يا آن را دگرگون كن » بگو : « من حق ندارم آن را از پيش خود تغيير بدهم ، از هيچ چيز پيروى نمىكنم مگر آنچه بر من وحى مىشود . اگر پروردگار را نافرمانى كنم از عذاب روز بزرگ مىترسم . » بگو : « اگر خدا مىخواست من نه اين آيات را بر شما مىخواندم و نه از آن آگاهتان مىكردم . پيش از نزول قرآن عمرى را در ميان شما زيستهام . چرا نمىانديشيد ؟ » ستمكارتر از كسى كه بر خدا دروغ مىبندد و آيات او را تكذيب مىكند كيست ؟ بىترديد گناهكاران رستگار نخواهند شد . ( 4 ) طبرسى از مقاتل نقل مىكند كه اين آيه در مورد پنج نفر نازل شده است : عبد الله بن اميّهء
--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 6 ، ص 689 . ( 2 ) . التبيان ، ج 6 ، ص 534 . ( 3 ) . سيرهء ابن اسحاق ، ج 1 ، ص 335 . ( 4 ) . يونس ( 10 ) ، 15 - 17 .